Vanuit de (inmiddels bewoonde) pastorie

Na een bijdrage van Piet Kempe vanuit de lege pastorie en een bijdrage van mijn eigen hand vanuit de Harmelense pastorie, kan ik nu dan schrijven vanuit de bewoonde pastorie van ons mooie dorp. En het is ook een hele mooie pastorie geworden!
Er is keihard aan gewerkt (daarvan vindt u elders in deze Handreiking ook nog bericht) en ook wijzelf (Martje en Evert-Jan dan vooral, want Cas en Wout bleven eigenlijk vier weken achter in Harmelen om daar in hun eentje vakantie te vieren) lieten ons niet onbetuigd.

Sinds 4 augustus wonen we hier nu, en dat wil zeggen dat een deel van de spullen nog wel in dozen zit maar dat er elke dag weer iets meer is opgeruimd en/of opgehangen. Toch zal het nog wel even duren voordat we echt “klaar” zijn. We kregen al een kaartje met daarop de tekst “Denk je dat je klaar bent, kan je meteen beginnen”. En zo voelt het inderdaad.

Tegelijk begint ook de voorbereiding van het werk hier in Nederhorst den Berg. Dat bestaat in eerste instantie vooral uit nadenken en overleggen; over de catechese en de kerkdiensten, over het pastoraat en de gespreksgroepen. Ik moet u zeggen; ik heb er zin in om te beginnen! En ik hoop u dan ook snel te ontmoeten.

Ik hoop vooral de kinderen en jongeren snel te ontmoeten bij een catechese en/of een gespreksgroep. Of zomaar via een informeel contact.
Terwijl we hier aan het klussen waren, leek het dorp vooral te worden bevolkt door ouderen, maar de laatste weken, nu iedereen langzamerhand weer terugkomt van vakantie, zie ik ook de jeugd weer meer op straat verschijnen. En wordt het tijd dat we elkaar gaan opzoeken!

Wat valt je verder op in zo’n plaats waar je nieuw binnenkomt? De J&B-boom achter op het pleintje, de dubbele lantaarnpalen aan de Torenweg, het voor ons ondoorzichtige ophaalschema van vuil en oud papier . En de lantaarnpalen rond ons huis, die de ene keer wel branden en dan weer niet. Die een lamp bevatten maar ook een tl-buis, maar ook weer niet allemaal.
Ja, tijdens een rondje met de hond vallen de meest aparte details je vaak op. Als er mensen zijn die antwoorden voor mij hebben, dan graag.
De hond is trouwens een labradoodle en heet Tibbe. Mensen schieten vaak in de lach als ik zijn ras noem maar het is toch echt een erkend Australisch ras, gefokt uit de kruising tussen een poedel en een labrador. Speciaal gefokt als hulphond voor mensen met een allergie. Want het karakter van de labrador is behulpzaam en de poedel is slim en verhaart niet. Ikzelf ben de allergische factor in huis en het is waar, Tibbe veroorzaakt geen allergische reacties.

Wij verwachten met heel veel plezier te wonen in uw midden en midden in het dorp. En ik hoop dat u ook veel plezier met ons mag gaan beleven. En serieuze momenten van grote waarde. Voor ons is de start in ieder geval bijzonder goed verlopen en…een goed begin is het halve werk!